Baarle/Ulan Bataar, winter 2008-2009
Dit is een algemene tekst, helaas, voor alle mensen die de laatste tijd aan ons gevraagd hebben of er weer een workshop is, en wanneer, en hoe, en wat dat kost, en nog meer vragen:
We krijgen nu iedere week zo'n vraag, bij mijn weten 50 totaal tot nu toe.
Da's niet jullie schuld, da's mijn schuld, omdat ik er ooit mee begonnen ben, en er nu succes gloort, helaas net achter de horizon, maar dat hoort bij gloren, niewaar?
Afgelopen twee jaar heeft Maarten de workshop geleid, en zoals altijd is het niet zo gelopen als gepland, en ook vooraf met z'n allen afgesproken.
Er liggen nog steeds twee tenten in de werkplaats die allang af en weg hadden zullen zijn.
Daar worden wij erg moe van, wij, en dan vooral Maarten die er iedere dag omheen moet lopen.
Dat is niet de eerste keer, in Udenhoput en in Veenendaal gebeurde precies hetzelfde: Met z'n allen beginnen, grootse plannen, en toch gaat er iets mis.
Da's niet jullie schuld, da's de schuld van het universum, die al onze levens steeds weer in de war gooit als we besluiten een ger te gaan bouwen/op eigen benen te gaan staan.
Het gebeurt ieder jaar weer, iedere workshop.
Helaas moeten we vaststellen dat er geen vaste afspraken zijn te maken betreffende het zelf maken van een ger.
En dat proberen we toch steeds weer, ook en onder andere door de uitgangspunten steeds strakker te definiëren, en toch gebeurt het weer.
We hebben geprobeerd om alleen nog maar 5-metertjes te maken, als leer-proces zeg maar, mislukt.
We hebben geprobeerd om alleen nog maar oranje te schilderen, mislukt.
We hebben geprobeerd om allemaal tegelijk te beginnen, en ook tegelijk klaar te zijn, mislukt.
We hebben geprobeerd om alles van te voren te laten betalen, zodat er een vette stok achter de deur is/was om het af te maken, mislukt.
We hebben geprobeerd om alleen nog maar met aardige mensen te werken, in de beginne dan, mislukt.
We hebben geprobeerd om aardig te blijven als mensen toch weer over niet-oranje begonnen, of over niet-5-meter, mislukt.
We hebben momenteel de allermooiste compleetste veiligste ger-bouw-werkplaats van de wereld staan, maar er wordt niks gemaakt.
je zou kunnen zeggen, mislukt.
Maarten is afgebrand, en doet het even wat rustiger aan, ongeveer een jaar, (is ook alweer 63!).
Ik, Froit, zit 50-50 in Mongolië tenten te maken voor de verkoop, die ook alsmaar meer wordt, dus ik kan jullie ook niet echt helpen.
Nu wil de eigenaar van het Grensgeval, Defensie, de boel saneren, verkopen, en de nieuwe eigenaars willen dan een golfbaan aan gaan leggen, geinig, maar dat betekent wel dat ALS er een workshop is, dat dat dan de laatste wordt.
En dat het van de deelnemers NOG MEER discipline zal vragen dan tot nu toe, en dat was al niet weinig.
Hoogst waarschijnlijk is er de komende winter dus geen workshop.
Tenzij:
er een nieuwe leraar/organisator opstaat; (laat wie zich geroepen voelt zich dan melden...)
er een mirakel gebeurt en bijv. Maarten weer tien jaar jonger wordt.
Ik Mongolië afsluit en weer naar NL kom..(-lastig, ik ben inmiddels getrouwd)
Of het universum weer met een grap komt
Zoiets.
Helaas.
Bidden helpt, waarschijnlijk.
En blijven zeuren helpt ook, waarschijnlijk.
Grt Froit, uit Ulan Bataar.